donderdag 2 februari 2017

Eind van de winter?

Ik verheug ik me al weer helemaal
op zachter weer,
op eerste knopjes die uitkomen en
sneeuwklokjes, blauwe druifjes en narcissen..
waarvan ik weet dat hun lenteboden
altijd weer zullen klinken!


Volgens de Keltische kalender is het vandaag Imbolc.
De dag van het einde van de winter,
en allereerste begin van de nieuwe lente.

Onze Zeeuwse agenda leek daar vandaag best wel in mee te gaan.
Maar.. hoor ik nu dat er komende week weer winters weer aan gaat komen?
Hhhmmmmm…. we zullen het zien..
Ondanks mijn voorliefde voor sneeuw en ijs
mag dát voor mij nu eindelijk wel voorbij zijn ;o) !!


Tussen alle bedrijvigheid door maak ik me zorgen over het Amerika van vandaag.
De nieuwe president lijkt vooral in het nieuws
door ondoordachte acties en kort termijn denken..
Alhoewel… ‘denken’??
Helaas heeft onze Jongste haar ticket al geboekt…

 “Mam, maak je nou maar geen zorgen,”
spreekt ze me vermanend toe.
“We zijn oud en wijs genoeg, hoor!”
Maar ja, de berichten in de media laten vooral een onvoorspelbaar machtsliefhebber zien,
die doet denken aan gestoorde dictators uit het verleden.
Laat dat maar eens los als moeder, toch?


Gelukkig is mijn Moeke inmiddels weer thuis.
Da’s goed nieuws!
Wat is ze blij om weer in haar eigen huisje te zijn..!
Het gaat stukken beter met haar
en daarvoor zijn we ongelofelijk dankbaar J


Het huis van schoonma is tussen alle bedrijven door
nu ook écht helemaal leeggehaald
en van alle ziel ontdaan.

Haar vaatwasser draait goede sier hier, in onze villa..
Wat een genot en..  een diepe praktisch verlangen vervuld ;o)
Ik schrijf mijn verhaaltjes op de laptop van Pa..
De kipschotel van vanavond kruidde ik met háár specerijen -
en zo lijken inmiddels bijna alle gewone, dagelijkse spulletjes,
die ons zó aan hun herinneren,
als vanzelf geabsorbeerd te zijn in ons huishuiden.

Het voelt zo ongelófelijk dubbel…
Wederkerende tranen in mijn ogen.


En… de binnenkant van de kast, vraag je?
Haha, die is inmiddels knálgeel geworden!
En oh, wat ben ik daar blij mee J

Gelukkig is daar altijd nog
mijn eigenste, liefste papaatje
om er – héél voorzichtig - commentaar op te geven.
“Apart ;o)”
Ja paps, ik weet het,
ík was altijd de meest hippie-achtige van je drie kinderen, hahahaha!


Life Goes On!




zondag 29 januari 2017

Yellow me

Opeens..
heb ik een onbedwingbare behoefte aan..







Hoe zou dat nou komen ;o)

Waarschijnlijk door die ‘hoge’ temperatuur van de afgelopen dagen..
Hihi.. het werd wel 5 graden,
het leek wel lente ;o)


Englisch Yellow
..dat leek me wel wat!
Ik haalde een proefpotje om uit te proberen.



En het resultaat?
De eerste laag zit erop.


Het proefpotje is leeg.


Dinsdag snel om een nieuw potje!
Dan schilder ik nog een laag want..

ik word hier zóó
BLIJ
van J!


FIJNE ZONDAG EN PLUK DE DAG!

woensdag 18 januari 2017

Bofferd!

Vandaag is het mijn vrije dag..
..en ik, ongelofelijke bofferd,
krijg me daar toch zómaar een onverwacht cadeau:

SNEEUW

J

En.. jullie weten vast hóe dol ik daar op ben ;o)




Eigenlijk stond er vandaag een hele lijst met dingen op het programma,
voornamelijk allerlei klusjes en boodschappen die waren blijven liggen..

Die opgelopen lijst werd veroorzaakt door die vervelende griep.
Die gooit namelijk al een week lang
roet in ons dagelijks program.

Niet wijzelf zijn geveld, maar mijn Moeke.
Ineens werd ze in een ambulance acuut afgevoerd naar het ziekenhuis.
Griep met een chronische bronchitis- en COPD aanval
is echt reuze gevaarlijk!
Ze moest zelfs in quarantaine liggen..
poeh!




Gelukkig gaat het sinds gisteren weer wat beter.
De quarantaine is opgeheven en er wordt zelfs voorzichtig gedacht
dat ze vóór het weekend weer naar huis mag.
Maaruh… dat moeten we nog zien, hoor!




Ondertussen rijden we van bezoekuur naar bezoekuur.
Sprokkelen we boodschapjes bij elkaar
en tasjes met drinken, leesvoer en schone pyjama’s.

Houden we de familie op de hoogte,
en halen we ondertussen,
 - want ja.. dat moet ook nog gebeuren..-
het huis van mijn schoonmoeder leeg.
Iedereen die dit ooit heeft moeten doen
weet, wat voor tijd, emoties en energie dit kost …




Jullie snappen het al lang, hè..
..dat van dat Winterslapen
dus écht helemaal niks komt
 ;o)




Mijn to-do lijstje?

Dat schoof ik vanmorgen meteen rigoureus aan de kant!
Eerste prioriteit was natuurlijk het maken van een winterse wandeling ;o)

Hier aan de kust komt het zo weinig voor dat het sneeuwt,
(en dat die sneeuw ook nog eens blijft liggen)
dat ik mijn plannen acuut gewijzigd heb.




De boodschapjes in de stad combineerde ik met
een wandeling door het centrum en over het Bolwerk.
Héérlijk!!




Hier spreekt dus een gelukkig mens, hihi!
Als een kind zo blij met een dagje sneeuw J




Zo.. nu weer over tot de orde van de dag ;o)
Enne.. vergeet het niet, he?

Pluk De Dag!!


zondag 8 januari 2017

Wintertijd

We zouden het bijna vergeten zijn, maar…
de wintertijd is oorspronkelijk de tijd om je terug te trekken.
In huis, in jezelf…
Een tijd van inkeer, van reflectie en tot rust komen.


Dat winterseizoen van rust hebben wij,
drukke bewoners van Moedertje Aarde,
nog steeds gewoon hard nodig!
Want de 24-uurs economie bepaalt
- als we éven niet goed opletten -
voor een groot deel ons leven!


Zou het daardoor komen,
 dat zoveel mensen stiekem wel eens verzuchten
dat ze net, zoals beren en eekhoorntjes,
een winterslaap zouden willen houden?
;o)


Helaas laat onze jachtige westerse wereld
ons weinig tot geen tijd toe
om met écht met het ritme van de seizoenen te leven.


En ook al staat onze Villa op een rustig plekje op ons eiland,
en laten we ons hier in het Zeeuwse echt niet zo snel druk maken..
ook híer dendert het leven onverminderd door.


De rust en inkeer die bij de wintertijd horen
probeer ik daarom in deze periode van het jaar
héél bewust op te zoeken en te ervaren.

Winterse verstilling
in de natuur helpt daarbij natuurlijk ;o)


Al is het natuurlijk wel heel vervelend als je met die ijzel en mist de weg op moet..

Maar.. is dat ontregelende weer
 misschien niet gewoon stiekem een klein magische teken?
Waarbij we even gedwongen worden om tot stilstand te komen,
om onze wereld kleiner te maken
en ons tijdelijk even terug te trekken in ons eigen ‘hol’?


Natuurlijk roept voor de meesten van ons 
gewoon de dagelijkse plicht.

Een poosje gezellig ‘winterslapen’
is er voor mij voorlopig ook niet bij.
Ruim een maand alweer ben ik druk in de weer
met een ondankbaar en slecht betaald baantje ;o)


Niks erg hoor!
Goed voor lijf en leden, dat baantje.
Leer ik er ook nog eens een ontzettend lieve collega kennen..
da’s pure winst!

Plus dat die (bijna dagelijkse) rit naar mijn werk
zowel ’s morgen als ’s avonds
de meest prachtige vergezichten,
zonsopkomsten en zonsondergangen oplevert!


Daarom
hou ik het gedurende deze wintertijd
voorlopig heeeel klein hier,
in onze Villa én op mijn blog.

Totdat…
…de lente weer gaat kriebelen ;o)

Daag lieverds!

PLUK DE DAG J