zondag 16 november 2014

De week van Lucy

Ons kattenkind Lucy is inmiddels al helemaal ingeburgerd in Villa Zeezicht!

Na een paar onwennige weken ontpopte zij zich al snel
1.       als een echte nachtbraker,
2.       als moddermonster
3.       en - vooral overdag - als ongelofelijke slaapkop ;o)

Zocht ze het in eerste instantie hogerop 
(lees: hoog bovenop de televisiekast)
om zeker te zijn 
dat ze niet door onze twee andere doerakken werd lastiggevallen,



al snel bleek dat ze een grote voorkeur had voor
'De Stoel van de Stuurman'!

Hier konden we echt élke dag de klok op gelijk zetten!

Maandag:


Dinsdag:


Woensdag:


Donderdag:


Vrijdag:


Zaterdag:


Zondag:


Huh… vandaag bleek ‘haar’ stoel ineens leeg…
en maakte het gestommel op de bovenverdieping ons ineens heel erg argwanend!

En ja hoor, daar lag mevrouw, op het bed van de Jongste…
…vlak naast haar prooi!


Ongelofelijk… Lucy bleek zowaar een heuse bonte specht gevangen te hebben…
Wat vreselijk zonde!!!
We snappen gewoon niet hoe ze dit voor elkaar gekregen heeft..
.. zo slim komt ze nu ook weer niet over ;o)

Maar ja, katten blijven roofdieren, hoeveel heerlijke en dure brokken ze ook krijgen!


Inmiddels ligt ze weer als vanouds op haar plekje beneden.

Die Lucy toch…
ze zal ons vást nog wel eens vaker verrassen
vermoeden we zo maar…
 ;o)

Fijne zondag en

PLUK DE DAG J!


donderdag 13 november 2014

CAL-Deken 2014!

Hij is af!
Mijn eigen CAL-deken!
En… wat ben ik er BLIJ mee J

Het allerlaatste randje heb ik afgelopen week keurig gehaakt
volgens het allerlaatste patroontje.
En vervolgens weer net zo hard uitgehaald ;o)
Het picootje maakte namelijk dat mijn deken net ietsjes ging lubberen aan de rand…
En zo zonder vind ik hem bovendien net wat stoerder!

Dus vanmiddag maar eens de duinen ingelopen om
mijn eigenste CAL-deken mooi op de foto te zetten.
De inspiratie voor deze tinten komen tenslotte van
mijn favoriete zand, zon, zee en duinen…






Laat die koude winteravonden maar komen in Villa Zeezicht,
ik ben er klaar voor ;o)

Mijn Cal-deken is gehaakt van Katia Merino.

Met grote dank aan de dames Tertia en Jolanda voor hun inspanningen
om heel Nederland zo’n leuke deken te laten haken!
Dat is namelijk dubbel-en-dwars gelukt!!


donderdag 6 november 2014

Samhain

Gelukkig was het vanmorgen koud.. héél koud zelfs!
Want op de dag van Samhain,
waarbij er afscheid genomen wordt van de zomer
en de overgang gevierd wordt naar de wintermaanden,
hoort het natuurlijk geen 22 graden te zijn ;o)


Vanavond staan we hier in Villa Zeezicht stil
bij de mensen die ons dit jaar ontvallen zijn..
..proosten we op een mooie oogst
- zowel uit de tuin als innerlijk –
en steken we het vuur aan dat ons de komende koude winter zal verwarmen.

Vanavond staan we stil bij alle ballast die we bij ons dragen
en alle keuzes die we in ons leven maakten.

Vanavond maken we ruimte voor nieuwe plannen
want de volle maan die vanavond schijnt
markeert het punt tussen verleden en toekomst!

Vanavond staan we stil bij wie we zijn,
waar we vandaan komen en waar we naar toe willen gaan…

Happy Samhain!!


zondag 2 november 2014

Charlotte en Bas

Een tijdje terug hebben we voor de tweede keer ‘krakers’ in Villa Zeezicht gehad.
Ongewenste vreemdelingen, waar we niet echt op zaten te wachten..
Met zoiets loop je natuurlijk niet te koop, maar het zorgde wel voor een hoop overlast!
Meest van de tijd verbleven ze op de zolder.
Eerlijk gezegd.. zonder dat we het wisten..!
En… een rotzooi dat ze er van gemaakt hadden L

Het ergste was, dat ze ook heel hun familie meegenomen hadden 
en dat ook hun nakomelingen met veel plezier hun heil zochten op dat toch al krappe vlierinkje.
Het was ongelofelijk balen toen we daar achter kwamen!!!



Hun verwoestingen waren vreselijk!
Wat ze al niet aangevreten hadden…
Met verdriet heb ik vooral veel zelfgemaakte vilten en wollen spulletjes
weg moeten gooien.

Ook mijn wolvoorraad was gedeeltelijk ten prooi gevallen aan deze vernielzuchtige monsters!
Ook al zo gigantisch BALEN natuurlijk!!!
Afijn.. alles uitgezocht, het meeste weggegooid en wat nog te redden viel
zit nu opgeslagen in dure, nieuwe, luchtdichte plastic bakken…

Op zoek naar een nieuw projectje
(m'n CAL-deken is tenslotte bíjna af)
dook ik een paar dagen geleden weer eens in mijn danig geslonken voorraad.
Ik wist dat er nog twee bollen prachtige donkere Norowol moest liggen.
En.. dat was ook zo!


Alleen.. ook hier hadden Charlotte en Bas zich dus tegoed aan gedaan…


Gelukkig hadden zij hun diner beperkt tot het eerste gedeelte van de eerste bol.


Mijn eerste gedachte was om al die korte endjes wol af weg te gooien totdat
er hópelijk een moment zou komen dat de draad weer heel bleef..
Uiteindelijk besloot ik gewoon te beginnen met al die losse draden
en ze gewoon aan elkaar te knopen.
Netjes wegwerken, en je ziet er niks meer van!
Het is even een werkje, dat wel ;o)
Maar mooi dat het wordt!!


Om heel eerlijk te zijn heb ik niet voor niets zo zitten knopen met al die draadjes ;o)
Wederom zou het wel eens zo kunnen zijn dat deze twee bollen Noro niet genoeg zijn
om er een lekker grote sjaal van te haken…
(En, hadden we dat niet eens eerder gehoord? – GRIJNS)


Ach, het lukt me vast wel om ergens nog een derde bolletje op de kop tikken ;o)


Fijne zondag allemaal en

PLUK DE DAG J!