maandag 9 november 2015

In Juiste en Hogere Sferen!

Tatarata…
5 x 5 = 25
J
Alle vijfentwintig blokken van mijn eigen Zeeuwse Mee-Brei-Deken zijn af!
Net voor het weekend zijn de laatste steekjes gebreid van het allerlaatste blok!


Ik vind het best jammer dat hij af is, want het was superleuk om te doen.
Al die verschillende, traditionele Zeeuwse motieven
- die we zelf teruggevonden hebben ;o) -
zorgen er voor dat ik me op een unieke wijze met deze deken verbonden voel!


Bij elk motief herinner ik me het verhaal,
de foto, de zoektocht en de anekdotes.
Dat maakt het héél speciaal!


Het bijzondere van het breien van al die patroontjes
is dat ik óók heb kunnen uitproberen welk motief ik graag wil gaan breien
in mijn nieuwe vissersvest.

Want dat is het volgende project waar ik aan ga beginnen.
Een eigen visserstrui; maar dan als vest.
Gewoon omdat ik niet zo’n truiendraagster ben ;o)


Ik vind het een uitdaging om juist de authentieke motieven
te gebruiken in een moderne setting.
Of beter gezegd; modern jasje vestje..
Dus een beetje van vroeger en een beetje van nu!


Deze 25 lapjes gaan nu eerst in bad met Eucalan,
waarna ze opgespannen worden.
Ze verschillen nu onderling nogal van afmeting.
Da’s lastig aan elkaar zetten.
Nog even werk dus  ;o)
Maar, da’s niks erg.


Want nu we nog aan het nagenieten zijn van de prijsuitreiking

(We zijn met ons boek 'Truien bij de Vleet'
winnaars van de Zeeuwse Publieksprijs 2015 geworden!!!)

is het héérlijk om op ’t gemakje mijn deken verder vorm te geven.
En blijf ik voorlopig nog helemaal in de juiste sfeer ;o)


zaterdag 7 november 2015

Coctail Queens

Moet je je voorstellen; wij wonen alle drie hier op ons prachtige eiland.
Werken hard voor onze centen en doen niet aan teveel poespas.
Nuchtere en creatieve Zeeuwsen,
zo kun je ons gerust noemen.

Wij zijn alle drie vrouwen van rond de 50
(oké, de één ietsje meer 50 dan de anderen)..
Hebben alle drie netjes twee kinderen gebaard,
zijn naast huisvrouw en partner ook nog eens ‘gewoon’ actief
met een winkel, baan, en andere zaken-des-levens
en:
wij begeven ons normaliter niet in literaire kringen.

Wij zijn alle drie niet zo slank meer als 30 jaar geleden.
De tijd heeft zijn charmante sporen achtergelaten
op onder andere haar, huid en gewicht…


Met dit uitgangspunt in gedachten vond er afgelopen week
een levendige
- en soms ook wat paniekerige – discussie plaats .
Want voor de uitreiking van de Zeeuwse Boekenprijs
(die vanavond plaats zal vinden!)
ontvingen wij halverwege de week ineens een mailtje
dat de ‘dresscode’ veranderd werd.
Van ‘Tenue de Ville’ naar’ Coctail’…

Dit berichtje bracht ons danig in beroering.. ;o)
Want: wij wisten überhaupt niet dát er een dresscode was!!!

Oké.
Wat is Tenue de Ville, en wat is Coctail.
En… hebben wij dit – toevallig - in onze kasten hangen?


Bij twee van de drie sloeg de paniek lichtelijk toe…
Bij twee van de drie bleek de kledingkast niet toereikend,
evenals het gebrek aan tijd, zin en energie
(en vergeet ‘geld’ niet ;)
om naar de stad te gaan, jezelf in allerlei te kleine pashokjes
met verkeerd licht en te grote spiegels te wringen
om daar te constateren
dat je:
té dik, té oud en lelijk bent geworden in de loop van de jaren…
..en dat je absoluut niet in een coctailjurkje past!
Zucht…


Maar ook nú blijkt weer dat wij gezusterlijk op 1 lijn zitten J
Een contailjurkje gaat het niet worden, hebben we samen vastgesteld.
We blijven gewoon ‘onszelf’!


We doen iets feestelijks aan, iets ouds gecombineerd met wat nieuws,
iets wat gewoon goed bij ons past en het teveel aan
moederlijke kilo’s charmant verhult!

Buitenbeentjes zullen we toch zijn vanavond,
tussen alle uitgevers, literaire hotemetoten, beroepsschrijvers,
persmuskieten en aanverwante artikelen ;o)
En dan?
Dan zijn we liever buitenbeetjes die helemaal zichzelf gebleven zijn,
dan ‘Wannabees’
;o)


zondag 1 november 2015

Trein-brei-perikelen

Het is zaterdagmiddag en ik reis per trein naar de randstad.


Ondanks het wekenlange getob met een blaasontsteking die niet weg wil
- en antibioticakuur na antibioticakuur om dit euvel te bestrijden -
geef ik toch gehoor aan de uitnodiging van een héél speciaal nichtje uit Gouda,
die een bijzonder feest geeft om haar 50ste verjaardag te vieren.


Omdat ik al dat ‘gehang’ in en rond mijn villa méér dan zat ben
en inmiddels ook bijzonder narrig ben geworden door dat eindeloze gebrek aan energie,
verzin ik samen met mijn broertje een slim plan
om tóch naar dat feest te kunnen gaan. 


Want, óók mijn broertje heb ik veel te lang niet gezien.
Zijn ‘standplaats’ is al jarenlang Den Haag, dus spreken we af dat ik bij hem ga logeren.
Daarmee sla ik drie vliegen in 1 klap:
1-      broertje weer zien
2-      feest van nichtje
3-      energiebesparende tussenstop J!


Om me onderweg toch vooral niet te vervelen heb ik mijn Sassenach-sjaal meegenomen.
Deze sjaal brei ik op rondbreinaalden en is daardoor een makkelijk pakketje om mee te nemen.
En zo ‘trein-brei’ ik deze zaterdag héérlijk op het gemakje naar Den Haag!


Het is een geslaagd plan:
Het bezoek aan mijn broertje en zijn vrouw is super,
het feest van mijn nichtje fantastisch
en mijn logeerbedje in het Haagse garandeert
dat ik níet helemaal gevloerd weer thuis kom ;o)


Alleen dat breien…
Dat gaat niet helemaal zoals ik had gedacht...
Al in één van de eerste toeren na vertrek brei ik per ongeluk scheef in het midden.
Natuurlijk merk ik die fout pas twee uur later op,
als de trein bijna op Holland Spoor arriveert.
Met als gevolg dat ik héél dat stuk weer kan uithalen!

Om op de terugreis alles weer opnieuw te breien ;o)


Ach, we zullen maar zo denken;
de zon scheen, het was een geslaagd weekend en…
...ik heb me geen moment verveeld in de trein ;o)!