zaterdag 29 oktober 2016

En hoe is het nou met die Phildar sjaal…?

Hè, hè..
Jullie zaten natuurlijk allang en met smárt
te wachten hoe het nou verder ging
met het onleesbare breipatroon van de Phildar sjaal!
;o)

Toch..??


Hier dan eindelijk het verhaal
 óf en hóe
ik er uitgekomen ben..!!


Jawel,
ik ben inmiddels heerlijk aan het breien!
Dit alles is te danken aan een heel lieve
(en voor mij onbekende)
schat
die spontaan op mijn blog aanbood
te willen helpen met het ontraadselen van dit drama!


Hanneke heet ze,
deze reddende engel uit Hengelo!
Nadat ik haar alles gemaild had
kwam ze binnen een paar dagen al
met de logische verklaring voor al die onlogische termen J


W*O*W!
Superknap!!


Al snel wist ze mij de logica ook duidelijk te maken.

De sjaal bestaat uit gebreide blaadjes.
Als je telpatroon 1 en 2 gebreid hebt, moet je patroondeel 2
vijf keer herhalen (dat noemen ze die schijven).
Bij elke herhaling voeg je aan de zijkanten een extra blad toe.
Dat zijn die 1A en 2A waar ze het over hadden.


Omdat de steken op het patroonblad niet genummerd zijn, 
kun je daar haast niet achter komen.

Het patroonstukje van dat extra blad heeft Hanneke op papier voor me uitgewerkt.
En zo kreeg ik via de post een uitgewerkte versie van de ‘eerste schijf’
(lees dus: de eerste herhaling van patroondeel 2 met de extra blaadjes aan de zijkant.)


Inmiddels ben ik aan het einde van de derde schijf gekomen.

Heb de rechte naalden vervangen door rondbreinaalden.
Die ik trouwens ook ooit een keer, zomaar, cadeau kreeg van een bloglezeres;
Gerda uit Zutphen! Ik ben haar nog altijd super dankbaar..
Geweldig hè, hoeveel lieve mensen er zijn!!


De sjaal heeft een repeterend patroon, maar…
je moet er wel éven bij blijven ;o)

Dus heel erg hard gaat het niet,
maar da’s niks erg,
want het is vreselijk leuk om te doen!

Hanneke heb ik inmiddels een bedankje gestuurd
voor haar spontane en lieve hulp!

En NEE..
van Phildar heb ik never-nooit meer iets vernomen!

Fijn weekend allemaal,
geniet van de herfst en


donderdag 27 oktober 2016

Grijze maandagmorgen...

Een grauwe en grijze maandagmorgen
in de binnenstad van Middelburg.
Iedereen haast zich naar waar hij heen moet..
gerept, in volle vaart en diepe gedachten.

De warme oranje-bruine tinten van de herfst,
die oplichten in de saaie grijsheid van die morgen,
blijven haast onopgemerkt..



Wat ik daar loop te doen, zo op die vroege ochtend?
Mijn pad voert me kriskras
door de straatjes van de oude binnenstad.
Over de Markt, de Dam, langs het Abdijplein
naar het water..

Misschien wel dankzij dit sombere ochtendlicht 
vallen me nu juist zo duidelijk 
de contouren van de stad op...




Ik geniet van de kruidige geur van gevallen blad.
In sommige straatjes wordt mijn neus geprikkeld
door de huislijke geur van rook van een houtkachel
die de vroege kilte uit de huizen haalt..




Een mevrouw met een felgroene jas stapt van haar fiets en komt op me af.
“Ik zie dat u geïnteresseerd bent in onze stad”, zegt ze vriendelijk.
“Bent u al in de Kuiperspoort geweest?”

Ik vertel haar, dat ik de stad heel goed ken.
Dat ik er normaal gesproken altijd op mijn fiets doorheen cross.
Naar afspraken, naar vriendinnen of om boodschappen te halen..
In ieder geval nooit écht de tijd nemend om eens goed rond te kijken!

Daar moet ze om glimlachen..
En na mijn bedankje wenst ze me nog een fijne dag toe.




Nu pas vallen me ook een groot aantal
indrukwekkende Luctor et Emergo’s op,
her en der de gevels versierend...

“Geen dierder plek voor ons op aard..”




Net als die kleine details, die een oude stad tot een stad vol verhalen maken.
Vaak te klein om direct opgemerkt te worden,
maar eenmaal gezien ontlokken ze een glimlach.




Ik blijf mooie dingen zien,
gekleurd herfstblad,
historische details..




Kan dan ook haast niet ophouden met fotograferen ;o)




Wat een heerlijk begin van de herfstvakantie J




Zo!
Genoeg gewandeld door deze prachtige binnenstad
op deze grijze maandagmorgen!
Hoog tijd voor een lekkere warme cappuccino!
;)

En, lieve mensen..
PLUK ZOALS ALTIJD DE DAG!!


zondag 23 oktober 2016

Dromen van Quilts

Ook al is het alweer een aantal jaar geleden
dat mijn laatste lappendeken uit mijn handen rolde,
toch lonken mijn dozen met lappies nog altijd,
en kan ik ze niet weg doen.
De reden?
Andere leuke (brei-)dingen slokken inmiddels al mijn tijd op!

Das soms wel eens jammer,
maar als je eenmaal aan een deken begint,
 dan wil je hem natuurlijk ook afmaken ;o)
Ik hoop nog altijd een keer een nieuwe deken te gaan maken!
Wanneer?
Ach… dat zal de tijd uitwijzen!

Het leuke is dat ik met mijn lappendekens indertijd
ook mijn tweede moeder heb aangestoken.
Jawel… ik bofferd, heb twee moeders:
een originele moeder en een bonus-moeder ;o)!

Mijn bonus-moeder is iemand die heel goed kan naaien,
poppen maken, breien, haken en zelfs schilderen.
Toen ze m’n dekens indertijd zag ging het bij haar ook kriebelen
en aangezien ze een hele werkkamer vol stofjes heeft
ging ze met behulp van de computer op zoek naar info en tips.
Inmiddels heeft ze een aantal heel mooie quilts gemaakt!
Écht super knap, ze weet er inmiddels méér van dan ik, haha!

Wat is er dus leuker om haar voor verjaardag een quilt-cadeau te geven?
 Ik beloofde haar een dagje uit naar de Quilt Tentoonstelling,
en deze week was het dan eindelijk zo ver!

Al vroeg in de morgen tuften we met ons autootje door het Vlaamse land
richting Maastricht, waar de Europese Quiltkampioenschappen plaatsvonden.
Na een gemoedelijke reis en een heerlijk bakje koffie dompelden we ons onder
in de wereld van de Internationale quilts!


En… wat hebben we on-ge-lo-fe-lijk veel gezien!


De meest mooie, knappe, kleurrijke, creatieve en ook
(ja.. het móet gezegd worden) lelijke quilts ;o)!!
Want als er zo ongelofelijk veel quilts tentoongesteld worden
(drie verdiepingen vol, we snapten toen pas waarom er mensen zijn
die een ticket voor drie dagen kopen)
ga je al snel selecteren op een aantal persoonlijke criteria.


Mooi – of niet mooi.
Knap gemaakt - of niet zo..
Handwerk – Machinaal
Kleuren die je aanspreken – of uhhh.. heel foute kleuren ;o)


Het bijzondere vond ik zelf de enorme verscheidenheid aan technieken en invalshoeken.
Met name de diversiteit tussen traditionele quilts
en de zogenaamde kunst-quilts is énorm!!!


En.. daar zit dan nog een behoorlijk grote groep quilts tussen die
wel modern van uitstraling zijn maar daar net tussen vallen.
Om heel eerlijk te zijn kon deze groep mij het minst bekoren ;o)
Tja, die smaken, hè, die blijven gelukkig verschillen!


Ook mijn tweede moeder en ik bleken niet alleen
van héél verschillende quilts te houden,
maar ook van héél verschillende kleuren en stoffen.


Dat was geen echte verrassing hoor, hihi!

En het maakte ook dat we allebei meer oog hadden voor quilts
waar je zelf anders wellicht wat sneller voorbij zou lopen.


Na een dag vol
bewondering
inspiratie
kleur
én 
emotie
(en ook nog eens heel leuke gesprekken met zowel overige bezoekers als makers)
sloten we de dag af met een aantal noodzakelijk(!!) quilt-inkopen
en een etentje op de Markt in Maastricht!


En die nacht?  
Heb ik nog een hele nacht gedroomd..

Niet alleen van een geweldig leuke dag, 
maar vooral
…van ál die prachtige quilts :)!


woensdag 19 oktober 2016

Màrrrrrco

Afgelopen zondagmiddag werd ik spontaan verliefd J
Als een donderslag bij heldere hemel!
Op zómaar een andere man, dan mijn eigenste Stuurman…
Op… Marco!!!


Ik viel voor hem als een blók.
En dat, terwijl hij eigenlijk helemáál niet mijn tiep is, hihi!
Je zou Marco zó voorbij lopen, als je hem tegen zou komen in de stad.
Hij is wat klein, niet meer zo piep, heeft een redelijk tot zeer kaal hoofd
en valt daarmee niet écht onder de noemer ladykiller ;o)


Maar… als Marco begint te zingen…
oh lala!!!
Dan smelt je hart
en wervelen er engelen om je heen!
Zijn gouden stem raakt je tot het diepst van de ziel
en met zijn expressieve stem en ogen
wordt je betoverd zonder, dat je er iets tegen kan doen..!


Marco komt uit Italië.
Eigenlijk moet je dus zeggen Màrrrrco,
op z’n Italiaans ;o)


Marco zong, begeleid door twee virtuozen op barokgitaar en luit,
Italiaanse liefdesliederen uit de 15e eeuw
in de prachtige St. Jacobskerk te Vlissingen.


Met zijn unieke temperament en charme
weefde hij een magisch web
waarin we gevangen raakten,
zodra hij begon te zingen.. !
Die ogen, die intensiteit..
wow, wat een persoonlijkheid!


Het repertoire bestond uit voornamelijk zangstukken
uit de Italiaanse Tarantella traditie.
Een aantal ervan kende ik van c.d,
maar om ze live te horen is toch wél even wat anders!

Mocht je ooit de kans krijgen om een concert van hem bij te wonen?
Doen J!!
Zeker weten dat je dan nèt zo voor hem valt, als ik ;o)

Even meegenieten?

Tarantella del Gargano:


Passacaglia della Vita:


La Carpinese:


NB Aangezien er geen foto’s, filmpjes of andere opnames gemaakt mochten worden tijdens het concert zijn alle foto’s geleend van het www, waarvoor dank!